A película sitúanos na antiga Grecia, en concreto no ano 1200 a.C. Alí, unha raíña sucumbe á luxuria de Zeus e ten un fillo con el. O neno suponse que é o encargado de acabar co reino tirano do rei e restablecer a orde. Con todo, o príncipe, ao que poñen de nome Hércules (Kellan Lutz, Crepúsculo), non sabe quen é en realidade e soamente desexa unha cousa: o amor da princesa de Creta, que se acaba de prometer co seu irmán. Pero, cando se decata de cal é o seu destino, debe tomar unha difícil decisión. Hércules debe elixir entre fuxir coa súa amada ou converterse no heroe que se supón que debe ser. A súa aventura levaralle a coñecer lugares e seres tan perigosos como estraños. Ademais, enfrontarase á envexa dos mortais e á ira dos deuses. Esta película supón unha nova versión da historia do semidios da mitoloxía grega, e está dirixida por Renny Harlin. O filme achegarase máis ao real que ao fantástico e está cargada cun forte compoñente humano.
La película es una adaptación a la gran pantalla de la novela gráfica de Steve Moore y Admira Wijaya titulada‘Hercules: The Thracian Wars’, cuyo protagonista es el mismísimo Hércules, al cual encarna Dwayne Johnson. El protagonista no estará solo, sino que tiene un pequeño grupo de fieles acompañantes que le ayudan no sólo a realizar las temibles 12 pruebas, sino que también le acompañan cuando el hijo de Zeus vende su espada como mercenario al mejor postor. De esta forma, desterrado de su tierra por un enigmático acontecimiento, la hija del rey de Tracia le contratará para detener a un peligrosos Señor de la guerra, pero la tarea no será sencilla, ni siquiera para un semidiós.
Nadie duda que esta versión del héroe griego es más correcta y mejor realizada que la otra versión estrenada este año por Renny Harlin titulada Hércules: El origen de la leyenda. Pero aunque la oposición sea débil, el director se acomoda y nos entrega un producto entretenido y con escenas de acción bien ejecutadas, pero que no despiertan mayor interés que las ofrecidas en tantas otras superproducciones de mismo corte.
Júpiter Jones nació bajo el cielo de la noche, y las señales apuntaban a que estaba llamada a grandes cosas. Ya mayor, Jupiter sueña con las estrellas, pero se topa con la fría realidad de su trabajo como limpiadora de casas y un sinfín de rupturas problemáticas. Y no empieza a ser consciente del destino que le estaba aguardando hasta que Caine, un cazador ex militar genéticamente modificado, llega a la Tierra para encontrarla; y es que su firma genética la señala como la continuación en la cadena de una herencia extraordinaria que podría alterar el equilibrio de todo el universo.
2.- Define: Lenguas romances. Señala algunas importantes. (mapa).
3.- Soportes de escritura antiguos y modernos. (Poner alguna foto). Haz referencia a soportes escritos de comunicación del siglo XXI y da tu opinión.
4.- INVESTIGA: LAS NUEVE MUSAS. Nombre y símbolos.
5.- Sistemas de escritura (Pág. 13).
6.- INVESTIGA: explica el mito de la TORRE DE BABEL.
7.- Inventa cinco pictogramas y explica su significado.
8.- Define MITO. ¿Crees qué son importantes hoy en día los mitos? Señala cinco mitos de la música, cinco del cine, tres personajes de la sociedad, cinco infantiles, cinco del mundo fantástico y cinco de la literatura.
9.- Fuentes de la CIBELES y NEPTUNO (pág.20) (Pegar fotos).
10.- Resumen: Rómulo y Remo. La fundación de Roma (pág.14).
11.- RESUMEN DEL MITO DE DÉDALO E ÍCARO.
12.- INVESTIGA: Monumentos o edificios en Madrid con seres mitológicos (ej. pág.20 y 21)
13.- INVESTIGA: El mito de MEDUSA. Inventa un diálogo entre Perseo y Medusa.
14.- Escribe 15 líneas sobre tu opinión sobre las redes sociales: tuenti, facebook, linkedin.
A Guerra de Troia foi unha guerra librada entre as cidades gregas (Aqueas) e a cidade de Troia, situada en Asia Menor. O conflito desencadeouse, segundo Homero, polo rapto de Helena de Esparta por parte de Paris, príncipe de Troia. Helena era a esposa de Menelao, rei de Esparta que, á súa vez, era irmán de Agamenón, rei de Micenas. Quizá o verdadeiro motivo da guerra foi máis prosaico: Troia controlaba o estreito de Dardanelos, que comunica o Mediterráneo co Mar Negro, así como as costas de Asia Menor, o que a facía unha forte competidora de Micenas no terreo comercial. Fosen cales fosen as causas, a guerra resolveuse finalmente a favor do bando grego, que acabou arrasando a cidade de Troia. Sobre esta contenda fíxose a película de Troia, xa traballada anteriormente.
Na mitoloxía: Esta guerra tivo un papel central na mitoloxía grega e narrouse nun ciclo de poemas épicos dos que só sobreviviron intactas dúas: A Ilíada e A Odisea, ambas as de Homero. Na Ilíada descríbese un dos episodios finais desta guerra, mentres que na Odisea cóntase a sufrida volta a casa de Odiseo, rei de Ítaca, un dos xefes gregos da contenda. Nestes poemas aparecen tamén outros lendarios heroes da mitoloxía grega como Aquiles, Patroclo e Áyax. Na arqueoloxía: Os antigos gregos crían que os feitos narrados por Homero eran basicamente certos. Pensaban que esta guerra tivo lugar no século XIII ou no século XII a.C. e que Troia atopábase preto de Dardanelos, no noroeste da actual Turquía. Xa en tempos modernos, tanto a guerra como a cidade considerábanse parte da mitologia. Con todo, en 1870, un arqueólogo afeccionado alemán chamado Heinrich Schliemann escavou un lugar nesa área, atopando unha cidade que identificou como Troia. Aínda que nun principio non foi tomado en serio pola súa condición de amateur, finalmente foi recoñecido e ata a xustiza deulle a razón.
Ficha técnica:
Director:Wolfgang Petersen.
Año: 2004.
Duración:163 minutos.
Intérpretes principales:Brad Pitt (Aquiles), Orlando Bloom(Paris), Eric Bana (Héctor), Diane Kruger (Helena), Brian Cox (Agamenón), Brendan Gleeson (Menelao), Peter O'Toole (Príamo), Garrett Hedlund (Patroclo), Rose Byrne(Briseida). En esta página http://listas.20minutos.es/lista/troya-personajes-de-la-pelicula-170232/ hay un ranking de los personajes de la película en el que se puede votar.
Argumento: No ano 1193 a. C., Paris (fillo de Príamo e príncipe de Troia), rapta a Helena, esposa de Menelao (o rei de Esparta) o que desencadea a Guerra De Troia, na que se enfrontan gregos e troyanos. O exército grego invade e destrúe a cidade de Troia durante case os dez anos que dura a batalla. Aquiles é o gran heroe dos gregos, mentres Héctor, o fillo maior de Príamo (o rei de Troia) representa a única esperanza de salvación
Distintas formas de loita: corpo a corpo (Aquiles contra Héctor), en equipo (primeiro asalto dos gregos a Troia), estratéxicas (engano do cabalo para entrar na cidade de Troia)... Formas de celebración da paz naquela época: para celebrar a paz facíanse festas nos campamentos, repartíanse os bens conseguidos e, se habían escravas, os soldados dedicábanse a divertirse con elas para celebralo. Así ocorre cando os gregos chegan a Troia por primeira vez e maltratan a Briseida. Exaltación da guerra e inmortalidade: na película fálase da guerra de Troia como feito histórico e non como un mito, por elo non se menciona a inmortalidade de Aquiles e destácase máis a guerra e as batallas. Na seguinte escena (http://youtu.be/oan_-UIuUZ0) móstrase o barco no que viaxan Aquiles, Odiseo e Patroclo que vai desembarcar en terras troyanas. Aquiles pronuncia a frase"A inmortalidade é vosa, collédea" facendo entender que se os gregos conquistan Troia o seu poder será inmortal. Dilema entre intereses individuais ou xerais: varios personaxes debátense este dilema. Paris é un deles, que se decanta polos seus intereses individuais (o seu amor por Helena) e esquece os xenerais (polo seu proveito propio desencadea a guerra). Aquiles tamén se debate entre estas dúas opcións. Prefire os seus intereses individuais (ser famoso) aínda que estes contribúen aos xenerais (desembarco en Troia). Héctor ten claro que prefire defender a honra do seu irmán e de todo Troia (cando morre a mans de Aquiles) antes que os seus intereses (a súa muller e o seu fillo). Formación do maior exército da antigüidade e adhesión de Aquiles: o maior exército na antigüidade foi o grego, que ocupou practicamente todas as costas mediterráneas. Na película, os propios gregos ven como invencibles e parten con toda flótaa rumbo a unha nova conquista. Aquiles accede a loitar por unha conversación coa súa nai (http://youtu.be/fwzq478gGh8) na que ela lle di que ocorrerá se queda con ela (terá unha familia feliz pero pasará ao esquecemento) e que ocorrerá se loita cos gregos (o seu nome perdurará na historia e escribirase sobre el, como ocorre na Ilíada de Homero). Deshonra e covardía de Paris: na pelícual Paris ten o papel de amante incondicional, tanto que el mesmo provoca a guerra. Todo empeza cando el e Helena (esposa de Menelao) escápase co seu amante a Troia. O rei de Esparta estala en cólera e el o seu irmán reúnen todo o exército grego para recuperar a Helena e xa de paso conquistar Troia. Primeiro Paris loita contra Menelao por Helena. Menelao vence a Paris facilmente, pero case morto Paris foxe e é rescatado por Héctor, quen mata a Menelao en lugar de Paris. Isto demostra que Paris non daría a súa vida pola súa patria (escena da loita http://youtu.be/h-c5ytxgShg) non como Héctor que accede a pelexar contra Aquiles, sabendo que non ten posibilidades, para recuperar a honra (escena da loita http://youtu.be/7UwwIRFM6LM). Costumes funerarios e ética dos guerreiros: os costumes funerarios eran sempre iguais. Queimábanse os cadáveres poñendo en cada ollo unha moeda para o barqueiro Caronte, encargado de guiar os espíritos dos defuntos recentes dun lado a outro do río Aqueronte se tiñan diñeiro para pagar a viaxe. A ética era sempre respectar a honra do falecido, por elo Aquiles accede a entregar o corpo de Héctor para que teña un funeral digno a pesar de matar a Patroclo.
Os gregos levan toda a película tentando traspasar as murallas troyanas, primeiro cunha batalla entre os dous exércitos, logo con varios duelos corpo a corpo pero non o conseguen ata que usan a intelixencia de Odiseo. Con partes soltas dos barcos constrúen un enorme cabalo que deixan na praia baleira como símbolo de que se rende ante Troia. O rei introduce o cabalo, cheo dos mellores guerreiros gregos entre os que están Aquiles, dentro da cidade. Á noitiña estes saen do cabalo e toman a cidade de Troia por fin.
Situada na illa de Creta , a illa máis grande de todo o meditarráneo, esta civilización tivo unha importante actividade comercial, artística e cultural. O nome de minoica o recibiu polo seu rei Minos. as súas cidades estaban gobernadas por un rei e levántabanse entorno a un gran pazo, que era o centro político, económico e relixioso da cidade e cuxa estructura era a xeito de labirinto. A cidade minoica más importante foi Cnosos. Esta civilización debía a súa properidade ao comercio, coñecía a escritura e construiu palacios moi espaciosos e luxosos como o de Cnosos.
Civilización micénica:1600-1100 a C.
Esta civilización conviviu durante un tempo coa minoica, o seu territorio estendíase por toda Grecia, os seus centros máis importantes eran Micenas e Tirinto ( no Peloponeso).
As suas cidades eran auténticas fortalezas, construídos generalmente nunha elavación do terreopara facilitar a súa defensa. Estaban amuralladas. a cuxo mandato estaba o señor ou rei.
Os micénicos forón sobretodo guerreiros. A guerra de Troya tivo lugar nesta época( os aqueos conquistaron Troia cara ao 1250 a C feito que evoca Homero na Ilíada.
Existen unha serie de características que van definir a civilización Micénica, entre as máis importantes destacan:
1- Existe
unha diferenciación de poder entre a población (gobernantes e o pobo)
que queda reflexada tanto nas tumbas como nos axuares funerarios( luxosos
obxectos metálicos, petos de oro, collares,
pendentes e máscaras faciales de oro, etc...); é a
inmortalización do poder e a autoridade.
Aparición do carro
de combate; se caracterizase pola sua lixereza e por ser levado por
cabalos, outra arma propia dos micénicos é a espada larga e o casco de
dentes de xabalí.
Aprenderon a escritura dos cretenses e falaban xa unha forma arcaica do que sería o grego clásico.
Civilización dórica :1100 – 800 a C
Desenvolvida polos dorios, pobo centroeuropeo que provocou na Hélade unha situación caótica e a emigración dunha parte dos aqueos cara as illas e as costas de Asia Menor. A civilización doria supuxo, en xeral, un empobrecemento cultural de Grecia.
Período arcaico: 800 – 496 a C:
Tras un largo PERÍODO conocido por los historiadores como "Época oscura" Inaugurase, a partir do ano 800 a. C., a Época Arcaica. En el transcurso de la misma nacen las polis, ciudades-estado independientes gobernadas por una minoría de personas de sangre noble, los denominados "aristoi" ("los mejores"), a la cabeza de los cuales existía un rey.
Esta forma de gobernar recibe el nombre de "oligarquía", es decir, el"gobierno de unos pocos". Los aristoi eran propietarios de la mayor parte de la tierra cultivable,
que era trabajada por esclavos, en tanto que el número de los
campesinos libres era reducido. La importancia de la artesanía y el
comercio era escasa.
Caracterizase por unha serie de feitos novos:
- Cambios sociopolíticos, neste período xurde a polis,ciudades-estado independentes gobernadas por unha minoría de persoas de sange nobre, os denominados "aristoi" ("os mellores"), á cabeza dos cales existía un rei. Esta forma de gobernar recibe o nome de "oligarquía", é dicir, "O goberno duns poucos". Os aristoi eran propietarios da maior parte da terra cultivable, que era traballada polos escravos, en tanto que o número dos campesinos libres era reducido e consolídase tamén unha nova clase social os artesans e os comerciantes
- Desenvolvemento comercial, industrial e cultural: a industria comezou coa elaboración de salgados, viño, aceite....e a producción de recipientes de cerámica. a aparición da moeda cara ao 600 a C facilitou a actividade comercial.
Creouse unha nova escritura , a alfabética máis sinxela que a anterior. construíronse os primeiros templos e xurdiron os grandes poetas e filósofos.
- Despegue de dúas polis , Atenas e Esparta, cada unha cun estilo diferente
-
Colonizacións: é a época das grandes colonizacións gregas. o crecemento
demográfico e a escasez de terras levaron a algunhas cidades estado a
fundar colonias na cunca mediterránea. A expansión distribuiuse por dous ámbitos xeográficos:
Polo oeste: mar Jónico, sur de Italia, sur de Francia e norte de África (na actual Libia).
Polo este: alrededor do mar Negro e a costa oriental do Mediterráneo (a actual Turquía).
A colonización expandiu a cultura grega más alá das suas fronterias orixinais, poñendoa en CONTACTO con outros pobos, como os expcios, fenicios e etruscos.
Período clásico: 496 - 336 a C
Iniciase o periodo coas chamadas Guerras Médicas nas que os persas invaden a Grecia continental. Unha coalición de polis gregas encabezadas por Atenas e Esparta fanlles fronte e derrotannos en batallas terrestres, como a batalla de Maraton e batallas navais, como Salamina. Nesta guerra tivo lugar tamén o famoso enfrontamento dos trescentos espartanos do rei Leónidas contra os persas nas Termópilas.
A época clásica é o periodo de maior esplendor da cultura grega. Atenas convirteuse nun centro de gran desarrollo da cultura, especialmente no sécullo V a.C. Neste periodo construironse grandes templos, como o Partenón e escribieronse grandes obras literarias, como as traxedias de Sófocles, Eurípides e Esquilo. En filosofía destacaron Sócrates e seu discípulo Platón.
En Atenas instauróse o primeiro sistema democrático gracias á labor de políticos como Pericles. Na democracia ateniense todos os cidadans varons maiores de idade podían participar nas asambleas e ser elixidos como maxistrados. Ni as mulleres ni os escravos tíñan dereito a voto nin podían ser elixidos para ningún cargo. Pese a seus defectos, a democracia grega foi a inspiración para crear as democracias modernas que hoxe existen na maior parte do mundo.
A cidade de Esparta, polo contrario, mantuvo un sistema aristocrático no que unhas poucas familias dominaban ao resto da poboación. Nesta cidade, toda a actividade económica e social estaba dirixida á creación dun poderoso exército de infantería.
Pese a este esplendor cultural, Atenas non poido evitar que sua rivalidade con Esparta acabara convertindose nunha guerra aberta, A Guerra do Peloponeso, que enfrentou a ambas cidades durante varias décadas. durante a cal pereceu Pericles. Finalmente, a finais do século V a.C. Esparta derrotóu a Atenas e acabóu co esplendor desta cidade, impoñendo seu dominio a toda Grecia durante boa parte do século IV a.C.
A mediados do século IV a.C. Macedonia, un reino do norte de Grecia comezou a adquirir gran poder e influencia sobre o resto das cidades helenas. O rei Filipo II conseguió derrotar a algunhas das “polis” máis poderosas, como Tebas e Atenas, e sometelas ao dominio macedónico, co cal finalizou a independencia das polis gregas.
As Guerras Médicas:
Causas
Se da el nombre de Guerras medicas , al periodo de luchas que sostuvieron los griegos contra los medos persas entre los años 500 a.c al 449 a.c., en los que se puso de menifiesto el valor y el Heroismo griego, en defensa de su libertad y democracia, frente al absolutismo y despotismo del sistema gobernante persa. A continuacion lascausas de las Guerras Medicas
I. Ambicion conquistadora persa. II. Ansias de dominio persa en las islas delmediterraneo. III. Deseo persa de incorporar Grecia a sus dominios. IV. La oposicion entre los sistemas de gobierno: La democracia griega, frente al despostismo persa.
A I Guerra médica. OGran Imperio Persa ansia dominar todo, dirixidos polo seu rei Darío I, están librando unha encarnizada guerra en Greciaque chamouse A I Guerra Médica, librada principalmente
contra as polis gregas insumisas como Atenas ou Esparta. O Imperio
Persa cuns recursos humanos moy superiores aos gregos envía unha
gran flota hacia Atenas e saen derrotados na Batalla de Maratón( 490 a C).A clave: Superioridade da infantería grega debido a seus mellores artes mlitares.
A II Guerra Médica consistiu nunha nova invasión persa da Antigua Grecia, que durou dous anos (480 - 479 a. C.), Mediante esta invasión, o rei aqueménidaJerjes I pretendía conquistar toda Grecia. A invasión foi unha resposta directa, aunque tardía, á derrota na Primeira Guerra Médica (492-490 a. C.), concretamente na batalla de Maratón. Esta batalla terminó co intento de Darío I de derrotar a Grecia. Tras a morte deste rei, seu fillo Jerjes dedicou varios anos a planificar a segunda invasión, reuniendo un enorme
exército e unha flota numerosa. Atenas e Esparta lideraron a resistencia
grega, á que se sumaron unhas 70 polis. Sin embargo, a mayoría das cidades gregas permanecieron neutrales, o ben se sometieron a Jerjes.
Consecuencias de las Guerras Medicas
1. Se libero a la cultura Occidental (Grecia) del peligro asiatico autoritario (Imperio Persa) 2. La ciudad-Estado de Atenas se convirtio en la ciudad más poderosa y rectora de los destinos del mundo griego. 3. Los atenienses lograron el control maritimo del Mar Mediterraneo , formando asi un imperio maritimo que llevaría a Atenas a un notable progreso intelectual, artistico, economico y politico "Siglo de Pericles". 4. Las colonias griegas en el Asia Menor, recobraron su independencia del imperio Persa. 5. La fama del poder militar y predominio de Atenas, provocaría las Guerras del Peloponeso entre las ciudades-estado de Atenas y Esparta. 6. El imperio Persa entraría en decadencia. 7. Se acentuo el espiritu democratrico y patriotico del pueblo griego que, despues, los pueblos del resto de Europa y Occidente habriamos de heredar.
Período helenístico: 336-146 a C
O período helensítico iníciase co reinado de Alejandro Magno fillo de Filipo II (rei de Macedonia) a quen sucedeu. Tiña como obxectivo construir unha potencia universal que integrara a gregos e bárbaros (extranxeiros), é que diversas creencias e culturas de occidente e oriente se fundisen conformando unha unidade.
Unha vez sofocadas as sublevacións dalgunhas cidades gregas, Alejandro dirixiuse co seu exercito a oriente e apoderouse dun inmenso territorio Asia Menor, Siria,Exipto,Mesopotamia e Persia, alcanzando os confins da India.
Coa creación do Imperio de Alejandro xurdiu o helenismo: a civilización grega universaliouse e o ghrego convérteuse na lingua dun territorio moi amplo.
Faro de Alejandría
Sin embargo, en 313, contando 33 años, murió, deixando o maior imperio coñecido ata entonces. Fundou novas cidades (como Alejandría, en Exipto).
Una vez desaparecido Alejandro, seus xenerais repartieronse seu imperio, creando os chamados "Reinos Helenísticos" (Exipto, Siria e Mesopotamia). Éstes floreceron ata que foron anexionados por Roma. O último deses estados independentes foi Exipto, que desapareceu como tal a morte da sua reina, Cleopatra. Para enton, os romanos apoderaronse de todos os territorios pertencentes aos gregos, integrándoos no seu imperio como provincias. A civilización grega non desapareceu, pos a súa cultura seguiu expandindose a outroslugares da man de Roma, que adoptou o helenismo como propio, tratando de conservalo, de potencialo e de difundilo.
Turquía).
